ölüm sefere çıkmış...
12/12/2009 | Kategori:
siirler
|
-insan ki kendi ölümüne aç-
askeri bir yığınaktır ölüm sefere çıkmış…
gitmiş zapt edilmiş ülkemi fethetmiş
derya deniz kanlar akıtmış da,
yine etmek istermiş
vampir olsa da doyarmış da,
bu yine de doymazmış
varsa yoksa savaşmış
savaşları çok severmiş
onun varlık gerekçesiymiş
olmazsa olmazı…
kendine güvenirmiş
vermezmiş kimselere benim ama
benden alınan ülkemi…
“bir çakıl taşı” bile vermezmiş
beni yok sayarmış
beni bana çarpar-bölermiş de,
bana bölücü dermiş
çiçek toplamaya değil de,
insan avlamaya gidermiş dağlarıma;
türdeşime, kardeşime, türdeşim…
avcıymışlar vakti zamanlar
üç kıtaya at koşturuvermişler
maharetliymişler…
at binenin, kılıç kuşananın derlermiş
at-avrat-silah derlermiş
yakıp-yıkıp-kül ederlermiş
kimselere acımaz, yok ederlermiş
aman vermezmiş hiçbir kimseye
“vay anam vay” diyene:
“geber” derlermiş
anadan doğma askerlermiş
kimselere boyun eğmezlermiş
vatan-millet-sakarya derlermiş
ya allah bismillah deyip,
kafa-kulak keserlermiş
kestiği de hep kürt’ününkiymiş
bir onlara gücü yetermiş
barış dedikçe, al sana barış derlermiş
çoluk çocuğa bile kıyarlarmış
üç yaşında, yedi yaşında, on iki yaşında
hiç fark etmezmiş
yeter ki hak talep etsinlermiş
ben varım, ben kürdüm desinlermiş
bu, onlara yetermiş
yer, mekân ve zaman tanımazlarmış
-vururlarmış alnın şakına alimallah!-
her ne kadar adına derin dense de,
kimmiş, kim değilmiş herkes bilirmiş
bir gece ansızın çıkagelirmiş
susurluk’ta şemdinli’de patlak verirmiş
onlara; “ tanırım, iyi çocuktur “ derlermiş
yaser edessa
gitmiş zapt edilmiş ülkemi fethetmiş
derya deniz kanlar akıtmış da,
yine etmek istermiş
vampir olsa da doyarmış da,
bu yine de doymazmış
varsa yoksa savaşmış
savaşları çok severmiş
onun varlık gerekçesiymiş
olmazsa olmazı…
kendine güvenirmiş
vermezmiş kimselere benim ama
benden alınan ülkemi…
“bir çakıl taşı” bile vermezmiş
beni yok sayarmış
beni bana çarpar-bölermiş de,
bana bölücü dermiş
çiçek toplamaya değil de,
insan avlamaya gidermiş dağlarıma;
türdeşime, kardeşime, türdeşim…
avcıymışlar vakti zamanlar
üç kıtaya at koşturuvermişler
maharetliymişler…
at binenin, kılıç kuşananın derlermiş
at-avrat-silah derlermiş
yakıp-yıkıp-kül ederlermiş
kimselere acımaz, yok ederlermiş
aman vermezmiş hiçbir kimseye
“vay anam vay” diyene:
“geber” derlermiş
anadan doğma askerlermiş
kimselere boyun eğmezlermiş
vatan-millet-sakarya derlermiş
ya allah bismillah deyip,
kafa-kulak keserlermiş
kestiği de hep kürt’ününkiymiş
bir onlara gücü yetermiş
barış dedikçe, al sana barış derlermiş
çoluk çocuğa bile kıyarlarmış
üç yaşında, yedi yaşında, on iki yaşında
hiç fark etmezmiş
yeter ki hak talep etsinlermiş
ben varım, ben kürdüm desinlermiş
bu, onlara yetermiş
yer, mekân ve zaman tanımazlarmış
-vururlarmış alnın şakına alimallah!-
her ne kadar adına derin dense de,
kimmiş, kim değilmiş herkes bilirmiş
bir gece ansızın çıkagelirmiş
susurluk’ta şemdinli’de patlak verirmiş
onlara; “ tanırım, iyi çocuktur “ derlermiş
yaser edessa
Yorum ( yok ) Yorum yaz! Kalici Baglanti
<<Önceki Sayfa |1/28|
